Obiekty promowane w najbliższej okolicy

Willa Julia

Kategoria: комнаты для размещения гостей

Miejscowość: Kraków

Cena od: 120 całość

 

Величка

Величка

Wieliczka, oddalona ok. 13 km na południowy-wschód od Krakowa, dzięki niepowtarzalnemu urokowi kopalni soli jest jednym z najsłynniejszych miast Polski. Niezwykłością powstających przez stulecia podziemnych wyrobisk oczarowani byli zarówno wielcy ludzie nauki, kultury i sztuki, jak i koronowane głowy. W wielickich otchłaniach gościli m.in. Mikołaj Kopernik, Johann Wolfgang Goethe, Fryderyk Chopin, Jan Matejko, Józef Piłsudski, Lech Wałęsa oraz kardynał Karol Wojtyła, późniejszy papież Jan Paweł II. Kopalnię zwiedzali cesarze Austrii: Józef II i Franciszek Józef I, oraz carowie Rosji: Piotr I Wielki i Aleksander I. Obecnie, każdego roku, kopalnię podziwia kilkaset tysięcy turystów. Ale Wieliczka to nie tylko podziemia. Kilka cennych zabytków, wspaniale dokumentujących ponad 700-letnie dzieje miejscowości, znajduje się również na powierzchni.

W centrum, w pobliżu stacji kolejowej Wieliczka Rynek, wznosi się jeden z najważniejszych zabytków miasta. Pamiętający czasy średniowiecza, Zamek Żupny był - co ciekawe - jedyną w Europie budowlą obronną stanowiącą rezydencję władz administracyjno-gospodarczych, a nie panującego władcy. Obecnie ma tu siedzibę Muzeum Żup Krakowskich.

Budynek północny to Dom żupny (XIV-XV w.). Na parterze znajdowały się niegdyś pomieszczenia gospodarcze, na piętrze - mieszkania wyższych urzędników salinarnych oraz kaplica, a w piwnicy - więzienie żupne Groch. Budynek południowy powstawał w dwóch etapach: parter wzniesiono w latach 1834-36, piętro - w 1905 r. Znajdowały się tu m.in. kancelarie, mieszkania wartowników i stróżów oraz wozownia. Obecnie jest tu restauracja. Na terenie zamkowym można też zobaczyć zarys najstarszych murów (koniec XIII w.) oraz pozostałości po kuchni (2. poł. XIV w.). Ta ostatnia była pierwszym w Polsce zakładem zbiorowego żywienia - stali pracownicy kopalni i furmani przyjeżdżający po sól otrzymywali w niej bezpłatne posiłki. Od strony północno-zachodniej zachowała się baszta (XIV w.) - z jej ganku i okien pięknie widać dziedziniec. Nie sposób pominąć także rezerwatu górniczego (między najstarszym murem a Domem pośród żupy) z najstarszym szybem w Polsce (XIII w.).

Muzeum Żup Krakowskich wystawia również zbiory w podziemnych wyrobiskach kopalnianych na III poziomie. W zaadaptowanych komorach zgromadzono eksponaty ukazujące rozwój techniki górniczej - m.in. przyrządy i narzędzia górnicze, koła, kołowroty ręczne, kieraty konne przeznaczone do transportu pionowego soli oraz mapy górnicze i ryciny przedstawiające wielicką kopalnię w minionych stuleciach. Prawdziwą perełką jest Róg Bractwa Kopaczy Wielickich (1534), wykonany prawdopodobnie w pracowni złotniczej Andrzeja Dürera, brata słynnego Albrechta z Norymbergi.

Naprzeciw zamku wznosi się murowany trzynawowy kościół św. Klemensa. Pierwsza wzmianka o kościele stojącym w tym miejscu pojawia się w bulli papieża Grzegorza IX z 1229 r. Według tradycji, świątynia była tu jednak już wcześniej - w XI stuleciu - wzniesiona przez tynieckich benedyktynów. Budowę kolejnego kościoła, przypuszczalnie na miejscu poprzedniego, rozpoczęto w 1354 r., zapewne z inicjatywy Kazimierza Wielkiego. Fundatorami byli ponoć mieszczanie wieliccy.

Spod pomnika Adama Mickiewicza łatwo trafić na założony w 1833 r. cmentarz komunalny. Do najpiękniejszych zabytków sztuki sepulkralnej należą nagrobki: Józefa Lilla von Lilienbacha, naczelnika tutejszych salin, majora Fryderyka Lipowskiego oraz oficera Ignacego Rawicza Dembińskiego, bohatera powstania listopadowego. Cmentarz od początku służył za miejsce spoczynku ludzi związanych z kopalnią.

Wędrując na cmentarz komunalny, warto przed skręceniem w ulicą Pocztową, przejść się kawałek dalej ulicą Sienkiewicza. Po lewej stronie, pod nr. 14., zachował się malowniczy, tonący w zieleni, drewniany dwór z 1. poł. XIX w.

źródło: Wydawnictwo Bezdroża