Гижицко

Гижицко

Giżycko to 30-tysięczne miasto położone w samym jej centrum, na wąskim przesmyku pomiędzy dwoma wielkimi jeziorami: Niegocin i Kisajno. Giżycko jest jednym z największych w kraju ośrodków wczasowo - turystycznych oraz centrum turystyki wodnej i sportów bojerowych, stąd też często nazywane jest wodną lub letnią stolicą Polski. Na odwiedzających czeka tu także bogate zaplecze rekreacyjne i socjalno - bytowe. Są liczne przystanie, wypożyczalnie sprzętu sportowego i wodnego, kryta pływalnia, korty tenisowe, boiska, stadion, amfiteatry. Goście znajdą także dobre zaplecze gastronomiczne oraz wygodną, całoroczną bazę noclegową.

W Giżycku warto zobaczyć Wieżę Wodną. Zbudowana w 1900 roku z czerwonej, nie otynkowanej cegły. Zasadniczy zbiornik wodny stanowił urządzenie wyrównawcze, zrobione z cynkowanej blachy. Umiejscowiony w kopule, zaprojektowanej przez inżyniera Otto INTZE (1843-1904), mieści ok. 200 metrów sześciennych wody. Doprowadzana na wysokość ok. 25 m (od podstawy), rozprowadzana była wodociągami po całym mieście. Przez 96 lat (do roku 1997) wieża zaopatrywała Giżycko w bieżącą wodę. Wieża wybudowana jest w neogotyckim stylu architektury, ze sklepieniami zewnętrznymi wokół korony wieży. Widoczne nad wejściem herby: mazurski i miasta. Obecnie znajduje się tam kawiarnia z tarasem widokowym z lunetami.

Będą w mieście nie należy ominąć wizycty w Zameku krzyżackim. Wzniesiony przez krzyżaków w połowie XIV wieku. Położony nad kanałem Łuczyńskim, łączącym jeziora Niegocin i Kisajno. Siedziba prokuratora zakonnego. Składał się z domu mieszkalnego i prostokątnego dziedzińca, otoczonego murem, za którym znajdowała się fosa. W 1365 roku Litwini, pod wodzą Kiejstuta, zdobyli i spalili zamek, po czym krzyżacy odbudowali warownię. W połowie XVI wieku zamek przebudowano, nadając mu charakter renesansowy. Po sekularyzacji zakonu, miał w nim siedzibę starosta książęcy. Po rozbiórce w XIX wieku, do naszych czasów zachowało się tylko jedno skrzydło.

Następnie każdy powinien się udać się w kierunku Mostu obrotowego. Zbudowany on został w 1889 roku by zapewnić dogodne połączenie miasta z Twierdzą Boyen. Most ma dwudziestometrowej długości i ośmiometrowej szerokości ruchome przęsło o sposobie zwodzenia w bok, a nie do góry. Most ważący ponad 100 ton, za pomocą odpowiednich przełożeń, może być obracany ręcznie. W latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku, zainstalowano napęd elektryczny, co doprowadziło do zniszczenia nabrzeża (przez silne uderzenia). Stary most więc rozebrano, a na jego miejsce postawiono most saperski. W 1993 roku po przywróceniu stanu pierwotnego, most obrotowy został ponownie otwarty. Obecnie jego obsługa odbywa się znów ręcznie. Cała operacja otwierania mostu zajmuje jednemu człowiekowi około pięciu minut.

Mostem tym połączone jest miasto z Twierdzą Boyen. Wybudowana w latach 1844-1856. Przy wyjeździe na Olsztyn i Kętrzyn, na wąskim przesmyku pomiędzy jeziorami Niegocin i Kisajno. To główne ogniwo w łańcuchu umocnień zamykających od wschodu dostęp na teren państwa pruskiego. Do twierdzy prowadzą cztery bramy wjazdowe. Budowla otoczona jest kamienno -ceglanym murem o długości prawie 2.5 kilometra, z wewnętrzną powierzchnią 100 hektarów. W narożnikach muru małe schrony żołnierskie. Fosa otaczająca twierdzę była sucha i od strony przeciwskarpy opatrzona kratą forteczną. Doskonale zachowane są umocnienia ziemne - wały, skarpy, pochylnie, place ćwiczeń. Fortyfikacją obecnie zarządza Towarzystwo Miłośników Twierdzy Boyen. Jej teren poprzecinany jest licznymi, oznakowanymi ścieżkami spacerowymi. Znajduje się tu także schronisko młodzieżowe dla ok.200 osób. Co roku latem, na terenie amfiteatru znajdującego się obok bramy Prochowej, odbywają się imprezy połączone z koncertami, takie chociażby jak "Szanty w Giżycku".

Zwiedzanie miasta możemy zacząć od Placu Grunwaldzkiego, tuż obok kościoła ewangelickiego, skręcamy w ul. Wyzwolenia - kierujemy się do portu Żeglugi Mazurskiej, który znajduje się nad jeziorem Niegocin, kierujemy się na molo, dochodzimy do końca i wracamy. Idziemy w kierunku parku i dalej do Kanału Łuczyńskiego, do ulicy Nadbrzeżnej. U ujścia kanału do Niegocina stoi budynek tawerny "Siwa Czapla". Za budynkiem, z cypla przy porcie mamy piękny widok na Niegocin. Potem idziemy na północ, promenadą wzdłuż kanału Łuczańskiego. Po lewej stronie pozostałości zamku krzyżackiego. Dochodzimy do zabytkowego mostu obrotowego i skręcamy w prawo idąc do skrzyżowania z Aleją 1-go Maja. Dalej mijamy Hotel Wodnik, dochodzimy do budynku poczty i Placu Piłsudskiego. Przy ratuszu - skręcamy na skrzyżowaniu w prawo w ul. Kościuszki - dochodzimy do kościoła Św. Brunona (najstarszy kościół katolicki w Giżycku), skręcamy w prawo w ul. Pionierską (zabytkowe kamienice z XIX i XX wieku) - skręcamy w lewo w ul. Kętrzyńskiego. Potem znów w lewo, ulicą Warszawską. Zatrzymujemy się przy budynku Jazz Club Galeria.

W okolicach Giżycka warto zwiedzić liczne, znajdujace się tam rezerwaty przyrody.

źródło: Wydawnictwo Bezdroża